İnançsızların İyilikleri Nasıl Değerlendirilir?
Câhiliye dönemi kötü âdetlerinden birisi de kız çocuklarını, diri diri toprağa gömme âdeti idi. Bunun sebebi, büyüdüğünde ırzına bir saldırı vuku bulur da şerefi lekenir endişesiyle, yoksul kalıp besleyemeyeceği korkusu idi.
Gömme işi, doğar doğmaz yapıldığı gibi, altı yaşına bastığında da yapılırdı. Bu takdirde en güzel elbiseleri giydirilir ve ıssız bir yere gidilerek herhangi bir çukura gömülürdü. Peygamber Efendimiz zamanında Teym Kabilesinden, Kays b. Âsım da bu işi yapıyordu. Peygamberimizle konuşmuş ve bu işten vazgeçmişti.
Meşhur şair Ferezdak’ın dedesi Sa’saa bu işi yapanlardan, çocukları üç deve karşılığında kurtarıyordu. Bu şekilde çukura gömülmekten kurtardığı çocukların sayısı 300’den fazla idi. Günün birinde Müslüman olduktan sonra bunu Peygamber (s.a.v.)’e anlatmış ve:
“Yâ Rasûlallâh! Yapmış olduğum bu hayırlı işlerin, bana faydası var mı?” demişti.
Peygamberimiz: “Bu yaptıkların, iyiliktir. Yüce Allah sana, İslâm’ı nasip etmiş!” buyurmuştu.