Peygamberimizin Tuttuğu Nafile Oruçlar

Hz. Ali derki:

“Peygamber aleyhisselâma bir adam gelip:

‘Yâ Rasûlallah! Ramazan ayından sonra hangi ay oruç tutmamı bana emredersin?’ diye sordu.

Resûlullah aleyhisselâm, ona:

‘Ramazan ayından sonra oruç tutacaksan, Muharrem ayını tut! Çünkü o, Allah’ın ayıdır. O ayda öyle bir gün vardır ki, Allah o günde bir kavmin tevbelerini kabul etmiştir ve o günde başka bir kavmin de tevbelerini kabul edecektir!” buyurdu.(3)

Peygamberimiz aleyhisselâm, Ramazan ayı orucunun farz kılınışından önce Aşura günü orucunu Muharremin onuncu günü tutmalarını emretmiş, ayrıca(4):

“Ben, gelecek yıl sağ olursam, dokuzuncu günü de oruçlu geçireceğim!(5)

Aşura günü orucunu tutunuz ve bu hususta Yahudilere muhalefet ediniz: Aşura gününden bir gün önce ve ondan bir gün sonra da oruç tutunuz!” buyurmuştur.(6)

Peygamberimiz aleyhisselâm, hazerde (mukim iken) ve seferde eyyamu’l-bîz’ı oruçsuz geçirmezdi.(7)

Eyyâm-ı bîz, ayın doğup sonuna kadar aydınlattığı geceler demektir ki, her ayın on üçüncü, on dördüncü ve on beşinci geceleridir.(8)

Peygamberimiz aleyhisselâm Şaban ayını hemen hemen oruçsuz geçirmezdi.(9)

Peygamberimiz aleyhisselâm:

“Ameller, Pazartesi ve Perşembe günleri Yüce Allah’a arz olunur. Bunun için, ben de amelimin oruçlu bulunduğum sırada arz edilmesini severim” buyurmuştur.(10)

Hz. Âişe’nin bildirdiğine göre; Peygamberimiz aleyhisselâm bir ayın Cumartesi, Pazar ve Pazartesi günleri, öbür ayın da Salı, Çarşamba ve Perşembe günleri oruç tutardı.(11)

Peygamberimiz aleyhisselâm Zilhicce ayının dokuz gününde oruç tutardı.(12)

“Günlerden hiçbir gün yoktur ki, Zilhicce’nin on gününde yapılan ibadet kadar Allah’a sevgili olsun!

O günlerden her birinin orucu bir yıl oruca, gecelerinden her birinin namazı da Kadir gecesi namazı­na (sevapça) denktir!(13)

Allah’ın, Arefe günü orucunu o günden önceki yıl ile o günden sonraki yılın günahlarına keffaret kıla­cağını umarım!” buyurmuştur.(14)

Fakat Arafat’ta oruç tutmayı nehyetmiştir.(15)

(1) Ebu Dâvud, III, 348-349.

(2) Ahmed, IV, 26-27; Buharî, VI, 196; Müslim, III, 1599; İbn Mâce, II, 1087; Begavî, Mesâbih, II, 78.

(3) Ahmed, IV, 26-27; Buharî, VI, 196; Müslim, III, 1599.

(4) Tirmizî, III, 1 28.

(5) Ahmed, I, 224-225; Müslim, II, 798; İbn Mâce, I, 552-553.

(6) Ahmed, I, 241.

(7) Nesâî, IV, 198.

(8) İbn Esîr, Nihâye, I, 173.

(9) Ahmed, VI, 143; Müslim, II, 811; Tirmizî, III, 114; İbn Mâce, I, 146.

(10) Tirmizî, III, 122.

(11) Tirmizî, III, 122; Nesâî, IV, 203.

(12) Ahmed, V, 288; Ebu Dâvud, II, 325; Nesâî, IV, 205.

(13) Tirmizî, III, 131; İbn Mâce, I, 551.

(14) Ahmed, V, 308; Müslim, II, 819; Ebu Dâvud, II, 322; Tirmizî, III, 124; İbn Mâce, I, 551.

(15) Ebu Dâvud, II, 356.