Uyut beni Allah´ım!
Yazı boyutu
Sâkin, sessiz, huzurlu ve emniyetli,
Çocukken annemin kollarındaki gibi
Uyut beni Allah’ım!
Korkuyu bilmeyeyim,
Ağlamayayım, güleyim,
Hep Sana geleyim...
Beni al benden,
Ayrılmayayım Senden,
İçimde kaynayan volkanları,
Senin emrin dışındakileri,
Kini, nefreti, gayzı, öfkeyi
Sıyır al tenden.
Sen ki âlemlerin Rabbi,
Din gününün sahibi,
Ezelî ve ebedî,
Hükmün her şeye geçensin.
O kadar gökte meleklerin var ki,
Sayısını ancak sen bilirsin.
Beytü’l-Ma‘mûr’un kapısından
Dünya yaratılalı beri girerler de
Bir giren tekrar geri dönüp
İkinci bir defa oradan girmek için
Kendilerine sıra gelmez.
O melekler orada ne yaparlar,
Ne ile vazifelendirilmişlerdir?
Ben bilmem.
Anlayabildiğim tek şey Senin büyüklüğün
Onu da anlayabiliyorsam eğer…