Hz. Hatice’nin, Cebrail Hakkındaki Denemesi

Kendisine gelen şey gelince, başını saçını aç!

Eğer o Allah tarafından ise, Muhammed gördüğü şeyi göremez!” dedi.

Hz. Hatice öyle yaptı. (1)

Peygamberimize (a.s):

“Ey amcamın oğlu! Şu sana gelen sahibin (Melek) geldiği zaman, bana haber verebilir misin?” diye sordu.

Peygamberimiz (a.s):

“Evet! Haber verebilirim!” buyurdu.

Hz. Hatice:

“Öyle ise, o sana gelince bana haber ver!” dedi.

Peygamberimiz (a.s):

“Ey Hatice! İşte, Cebrail yanıma geldi” buyurdu.

Hz. Hatice:

“Kalk, gel de ey amcamın oğlu! Sol dizimin üzerine otur!” dedi.

Peygamberimiz (a.s) oturunca, Hz. Hatice:

“Onu görüyor musun?” diye sordu.

Peygamberimiz (a.s):

“Evet! Görüyorum!” buyurdu.

Hz. Hatice:

“Kalk da sağ dizimin üzerine otur!” dedi.

Peygamberimiz (a.s), kalkıp onun sağ dizinin üzerine oturdu.

Hz. Hatice:

“Onu yine görüyor musun?” diye sordu.

Peygamberimiz (a.s):

“Evet! Görüyorum!” buyurdu.

Hz. Hatice:

“Kalk da, kucağıma otur!” dedi.

Peygamberimiz (a.s), kalkıp onun kucağına oturdu.

Hz. Hatice:

“Onu hâlâ görüyor musun?” diye sordu.

Peygamberimiz (a.s):

“Evet! Görüyorum!” buyurdu.

Hz. Hatice, başından başörtüsünü açtı ve:

“Yine onu görüyor musun?” diye sordu.

Peygamberimiz (a.s):

“Hayır! Görmüyorum!” buyurdu.

Bunun üzerine, Hz. Hatice:

“Ey amcamın oğlu! Sebat et! Müjdeler olsun ki, vallahi, bu sana gelen melektir; şeytan değildir!” dedi.(2)

(1) Ebu’l-Ferec İbn Cevzî, el-Vefâ, I, 164.

(2) İbn İsJıak, İbn Hişam, Sîre, I, 255, Taberî, Târih, II, 208, Ebu Nuaym, Delâil, I, 217, Beyhakî, Delâilü’n-NübüvvE.II, 151-152, İbn Abdilberr, İstiâb, IV, 1820, İbn Cevzî, el-Vefâ, I, 164, İbn Esîr, Kâmil, II, 49, İbn Seyyid, Uyûnu’l-Eser, I, 87, Zehebî, Târîhu’l-İslâm, 134, Ebu’l-Fidâ, el-Bidâye ve’n-Nihâye, III, 15-16, Heysemî, Mecmau’z-Zevâid, VIII, 256, Diyarbekrî, Hamis, I, 283.